یادداشت‌های یک طلبه

یادداشت‌های یک طلبه

گاهی مطلبی تأثیرگذار می‌خوانم؛
سخنانی حکیمانه می‌شنوم؛
با نکاتی جالب مواجه می‌شوم ...
اینجاست که حیفم می‌آید این مطالب را از دست بدهم؛
نمی‌خواهم فراموششان کنم؛
و البته دوست دارم دیگران نیز از این مطالب بهره‌مند شود.
مخصوصاً اگر این مطالب، کلام‌الله باشند؛
یا فرمایشات معصومین علیهم‌السلام باشند.
چراکه خودشان فرموده‌اند:
إِنَّ حَدِیثَنَا یُحْیِی الْقُلُوب
حدیث ما دل‌ها را زنده کند...
این وبلاگ وسیله‌ای است برای این هدف تا چنین مطالبی ثبت‌شده و منتشر شوند.

غذای روح!

پنجشنبه, ۱ تیر ۱۳۹۶، ۱۱:۲۹ ق.ظ


خداوند در قرآن کریم انسان را مأمور به تفکر در طعام خویش کرده است:

"فَلْیَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى‏ طَعامِه"۱

ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻏﺬﺍﻯ ﺧﻮﻳﺶ ﺑﻨﮕﺮﺩ.

 

سؤال این است مراد از طعام چه طعامی است؟ و منظور از نگاه در طعام چیست؟

در روایتی از امام باقر علیه‌السلام, از طعام با عنوان "علم" تعبیر شده است و مراد از نگاه در طعام این است که انسان دقت کند که این علم چه علمی است و از چه کسی اخذ می‌شود؟

در روایت است که از آن حضرت پرسیدند: مراد از طعام در آیه "فَلْیَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى‏ طَعامِه" چه طعامی است؟ حضرت فرمودند:

"علمه الذی یأخذه، عمن یأخذه"۲:

مراد از طعام، علمش است که از چه کسی یاد می‌گیرد؟!

 

انسان دو نوع تغذیه دارد: "تغذیه جسمی" و دیگری چیزی مهم‌تر از آن به نام "تغذیه روحی و فکری".

وقتی انسان نسبت به غذای خوراکی خود این‌همه حساسیت به خرج می‌دهد که چه چیزی بخورد و از چه چیز پرهیز کند، به‌طریق‌اولی باید در مورد غذای روحی و فکری‌اش دقت نماید؛ که چه چیز می‌آموزد و از کجا فراگیرد. چراکه علم و آموخته‌های او سعادت اخروی‌اش را رقم خواهد زد و این برای دقت کردن سزاوارتر است.

 

پی‌نوشت:

۱. سوره عبس، آیه۲۴

۲. کافی، ج۱، ص۵۰

  • فرزند انقلاب

طعام

غذای روحی

نظرات  (۱)

مطالب مفیدی دارید
خداقوت

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی