یادداشت‌های یک طلبه

یادداشت‌های یک طلبه

گاهی مطلبی تأثیرگذار می‌خوانم؛
سخنانی حکیمانه می‌شنوم؛
با نکاتی جالب مواجه می‌شوم ...
اینجاست که حیفم می‌آید این مطالب را از دست بدهم؛
نمی‌خواهم فراموششان کنم؛
و البته دوست دارم دیگران نیز از این مطالب بهره‌مند شود.
مخصوصاً اگر این مطالب، کلام‌الله باشند؛
یا فرمایشات معصومین علیهم‌السلام باشند.
چراکه خودشان فرموده‌اند:
إِنَّ حَدِیثَنَا یُحْیِی الْقُلُوب
حدیث ما دل‌ها را زنده کند...
این وبلاگ وسیله‌ای است برای این هدف تا چنین مطالبی ثبت‌شده و منتشر شوند.

طبقه بندی موضوعی

حضرات معصومین علیهم‌السلام در طول زندگی خود مصائب فراوانی را متحمل شده‌اند و بعضی به شمشیر خصم و بعضی دیگر به زهر جفا به شهادت رسیده‌اند.1 ولی نوع مصائبی که بر حضرت سیدالشهدا علیهم‌السلام و اهل‌بیتش وارد شد، به‌خصوص است. تا جایی که خود این حضرات هم به این مطلب اشاره‌کرده‌اند.


در روایت است که حضرت سیدالعابدین امام سجاد علیه‌السلام به عبیدالله بن عباس فرزند حضرت اباافضل علیه‌السلام که از علماء بود2  نگاهی کرد و اشک از چشمانش جمع شد؛ در این هنگام فرمود:

«مَا مِنْ یَوْمٍ أَشَدَّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلی‌الله علیه وآله مِنْ یَوْمِ أُحُدٍ قُتِلَ فِیهِ عَمُّهُ حَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ أَسَدُ اللَّهِ وَ أَسَدُ رَسُولِهِ وَ بَعْدَهُ یَوْمَ مُؤْتَةَ قُتِلَ فِیهِ ابْنُ عَمِّهِ جَعْفَرُ بْنُ أَبِی طَالِبٍ»

روزى به رسول خدا (صلی‌الله علیه وآله) سخت‏تر از روز جنگ احد نبود که عمویش حمزه در آن کشته شد و بعدازآن جنگ موته بود که پسرعمویش جعفر بن ابی‌طالب کشته شد.

سپس فرمود:

«وَ لَا یَوْمَ کَیَوْمِ الْحُسَیْنِ (عَلَیهِ‌السَّلام) ازْدَلَفَ عَلَیْهِ ثَلَاثُونَ أَلْفَ رَجُلٍ یَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ کُلٌّ یَتَقَرَّبُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِدَمِهِ وَ هُوَ بِاللَّهِ یُذَکِّرُهُمْ فَلَا یَتَّعِظُونَ حَتَّى قَتَلُوهُ بَغْیاً وَ ظُلْماً وَ عُدْوَاناً»

روزى چون روز حسین علیه‌السلام نباشد؛ سى هزار مرد که گمان می‌کردند از این امت‌اند دور او را گرفتند و هرکدام بکشتن او به خدا تقرب می‌جستند؛ و او خدا را به آن‌ها یادآور می‌شد و پند نمی‌گرفتند تا او را به ستم و ظلم و عدوان کشتند.

سپس فرمود:

«رَحِمَ اللَّهُ الْعَبَّاسَ فَلَقَدْ آثَرَ وَ أَبْلَى وَ فَدَى أَخَاهُ بِنَفْسِهِ حَتَّى قُطِعَتْ یَدَاهُ فَأَبْدَلَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَ‏ بِهِمَا جَنَاحَیْنِ یَطِیرُ بِهِمَا مَعَ الْمَلَائِکَةِ فِی الْجَنَّةِ کَمَا جَعَلَ لِجَعْفَرِ بْنِ أَبِی طَالِبٍ وَ إِنَّ لِلْعَبَّاسِ عِنْدَ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى مَنْزِلَةً یَغْبِطُهُ بِهَا جَمِیعُ الشُّهَدَاءِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ»3

خدا عمویم عباس را رحمت کند که از برادرش حمایت کرد و خود را فداى برادر کرد تا دودستش قطع شد؛ پس خدا در عوض این ازخودگذشتگی به او دو بال داد که بدان‌ها با فرشتگان در بهشت پرواز می‌کند، همچنان که به جعفر بن ابی‌طالب عطا کرد؛ و براى عباس نزد خداى تبارک و تعالى مقامى است که در قیامت همه شهدا بدان رشک می‌برند.



پی نوشت:

1. کفایة الأثر فی النص على الأئمة الإثنی عشر؛ ص 160

2. بحارالأنوار (ط - بیروت)؛ ج‏42؛ ص 75

3. الأمالی (مرحوم شیخ صدوق)؛ ص 462

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی