یادداشت‌های یک طلبه

یادداشت‌های یک طلبه

گاهی مطلبی تأثیرگذار می‌خوانم؛
سخنانی حکیمانه می‌شنوم؛
با نکاتی جالب مواجه می‌شوم ...
اینجاست که حیفم می‌آید این مطالب را از دست بدهم؛
نمی‌خواهم فراموششان کنم؛
و البته دوست دارم دیگران نیز از این مطالب بهره‌مند شود.
مخصوصاً اگر این مطالب، کلام‌الله باشند؛
یا فرمایشات معصومین علیهم‌السلام باشند.
چراکه خودشان فرموده‌اند:
إِنَّ حَدِیثَنَا یُحْیِی الْقُلُوب
حدیث ما دل‌ها را زنده کند...
این وبلاگ وسیله‌ای است برای این هدف تا چنین مطالبی ثبت‌شده و منتشر شوند.

طبقه بندی موضوعی

یکی از بازماندگان حادثۀ عاشورا که مدت‌ها بر مصیبت شهدای کربلا گریسته و عزاداری کرد، بانو حضرت رباب سلام‌الله علیها بود.

این بانوی بزرگوار، دختر امرء القیس بن عدی کلبیة و یکی از همسران امام حسین علیه‌السلام و مادر حضرت سکینه و حضرت عبدالله بن الحسین (علی‌اصغر) بود.1


از امام صادق علیه‌السلام روایت شده که فرمودند:

«لَمَّا قُتِلَ الْحُسَیْنُ ع أَقَامَتِ امْرَأَتُهُ الْکَلْبِیَّةُ عَلَیْهِ مَأْتَماً وَ بَکَتْ وَ بَکَیْنَ النِّسَاءُ وَ الْخَدَمُ حَتَّى جَفَّتْ دُمُوعُهُنَّ وَ ذَهَبَتْ...»2

وقتی حسین علیه‌السلام کشته شد، همسر کلبیه آن حضرت (حضرت رباب سلام‌الله علیها) برایش سوگوارى بپا کرد و خود گریست و زنان و خدمتگزاران او هم گریستند، تا اینکه اشک چشمشان خشک شده و تمام گشت.



پی نوشت:

1. الارشاد فی معرفة حجج الله على العباد ؛ مرحوم شیخ مفید؛  ج‏2 ؛ ص135

2. الکافی (ط - الإسلامیة) ؛ ج‏1 ؛ ص466

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی