یادداشت‌های یک طلبه

گاهی مطلبی تأثیرگذار می‌خوانم؛ سخنانی حکیمانه می‌شنوم؛ با نکاتی جالب مواجه می‌شوم ...
اینجاست که حیفم می‌آید این مطالب را از دست بدهم؛ نمی‌خواهم فراموششان کنم؛
و البته دوست دارم دیگران نیز از این مطالب بهره‌مند شود.
مخصوصاً اگر این مطالب، کلام‌الله باشند؛ یا فرمایشات معصومین علیهم‌السلام باشند.
چراکه خودشان فرموده‌اند:
إِنَّ حَدِیثَنَا یُحْیِی الْقُلُوب: حدیث ما دل‌ها را زنده کند...
این وبلاگ وسیله‌ای است برای این هدف تا چنین مطالبی ثبت‌شده و منتشر شوند.

طبقه بندی موضوعی

بعضی از انسان‌ها در محیطی قرارگرفته‌اند که زمینه رشد معنوی و دسترسی به تکالیف شرعی برای آن‌ها فراهم نیست؛ و یا اینکه شرایط گناه و نافرمانی خداوند برای آن‌ها بیشتر مهیا است.

زندگی میان انسان‌های غافل، هم‌نشینی با دوستان ناباب، تحصیل در کشور، شهر و یا دانشگاه‌های آلوده، نمونه‌هایی از این محیط‌های ناپاک هستند که زمینه‌های انحراف را برای انسان بیشتر فراهم می‌کنند.

 

یکی از برنامه‌های اسلام برای کسانی که در اثر قرار گرفتن در محیط‌ها، مرتکب گناه شده و قادر به شناخت و اتیان تکالیف شرعی نیستند، هجرت کردن به مناطق مناسب است. 

بدون شک زمینی به این پهناوری و اجتماعاتی به این گستردگی، مناطقی دارد که انسان با هجرت به آن امکنه، هم می‌تواند به زندگی خود ادامه دهد و هم زمینه رشد معنوی خود را فراهم نماید. علی‌الخصوص در زمان فعلی که با پیشرفت امکانات، دسترسی به لوازم حیاتی و تربیتی آسان‌تر شده است.

باوجود فراهم بودن شرایط هجرت از محیط‌های آلوده به‌سوی محیط‌های مناسب، دیگر جای توجیهی برای انسان باقی نمی‌ماند که بگوید «چون من محیط آلوده‌ای بودم، گمراه شدم!».


البته هجرت همیشه به معنی ترک وطن و رفتن به جایی دور نیست؛ بلکه گاهی با ترک دوستان ناباب، تغییر محل تحصیل و امثال آن نیز این معنی صادق می‌شود.

 

خداوند در قرآن کریم، روایتی از آخرین لحظات زندگی انسان‌هایی نقل می‌کند که با نافرمانی خداوند به خویشتن ظلم نموده‌اند:

«إِنَّ الَّذِینَ تَوَفَّئهُمُ الْمَلَئکَةُ ظَالِمِى أَنفُسِهِمْ قَالُواْ فِیمَ کُنتُمْ قَالُواْ کُنَّا مُسْتَضْعَفِینَ فىِ الْأَرْضِ قَالُواْ أَ لَمْ تَکُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتهَُاجِرُواْ فِیهَا فَأُوْلَئکَ مَأْوَئهُمْ جَهَنَّمُ وَ سَاءَتْ مَصِیرًا»1

کسانى که فرشتگان قابض ارواح در حالى جانشان را مى‏گیرند که به خویشن ستم کرده اند؛ از ایشان می‌پرسند: مگر چه وضعى داشتید که این‌چنین به خود ستم کردید؟ مى‏گویند: در سرزمینى که زندگى مى‏ کردیم، اقویا ما را به استضعاف کشیدند. مى ‏پرسند: مگر زمین خدا وسیع نبود و نمى‏شد به سرزمینى دیگر مهاجرت کنید؟ و چون پاسخ و حجتى ندارند منزلگاهشان جهنم است که چه بد سرانجامی است‏.



پی نوشت:

1. سوره نساء، آیه 97

  • فرزند انقلاب

هجرت

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی