یادداشت‌های یک طلبه

گاهی مطلبی تأثیرگذار می‌خوانم؛
سخنانی حکیمانه می‌شنوم؛
با نکاتی جالب مواجه می‌شوم ...
اینجاست که حیفم می‌آید این مطالب را از دست بدهم؛
نمی‌خواهم فراموششان کنم؛
و البته دوست دارم دیگران نیز از این مطالب بهره‌مند شود.
مخصوصاً اگر این مطالب، کلام‌الله باشند؛
یا فرمایشات معصومین علیهم‌السلام باشند.
چراکه خودشان فرموده‌اند:
إِنَّ حَدِیثَنَا یُحْیِی الْقُلُوب
حدیث ما دل‌ها را زنده کند...
این وبلاگ وسیله‌ای است برای این هدف تا چنین مطالبی ثبت‌شده و منتشر شوند.

طبقه بندی موضوعی

خداوند در قرآن کریم خودش را چنین توصیف می‌کند:

«الَّذِى خَلَقَ فَسَوَّى»1

 

مرحوم علامه طباطبایی «خلقت» و «تسویه» خداوند که در آیه آمده است را چنین تفسیر می‌کند:

«خلقت» هر چیزى به معناى گردآورى اجزاى آن است و «تسویه ‏اش» به معناى روی‌هم نهادن آن اجزا به نحوى است که هر جزئى درجایی قرار گیرد که جایى بهتر از آن برایش تصور نشود و علاوه بر آن جایى قرار گیرد که اثر مطلوب را از هر جاى دیگرى بهتر بدهد.2

حضرات معصومین علیهم‌السلام در بعضی از روایات، به این نظام خلقت متقن و حکیمانۀ خداوند اشاره کرده‌اند.

 

از امام صادق علیه‌السلام روایت شده که در ضمن احتجاجی علیه ابوحنیفه، از او پرسیدند:

بگو این آب شورى که در چشم‌ها است و ترشح تلخ گوش و آب داخل بینى و آب گوارای دهان براى چه قرار داده شده‏اند؟

ابوحنیفه جواب داد: نمى‏دانم.


امام فرمودند:

«إِنَّ اللَّهَ (عَزَّ وَ جَلَّ) خَلَقَ الْعَیْنَیْنِ فَجَعَلَهُمَا شَحْمَتَیْنِ، وَ جَعَلَ الْمُلُوحَةَ فِیهِمَا مَنّاً مِنْهُ عَلَى ابْنِ آدَمَ، وَ لَوْ لَا ذَلِکَ لَذَابَتَا»

خداوند دو چشم را از چربى آفرید و به خاطر لطف به بندگان شورى را در آن دو از قرار داد؛ و الا اگر شوری نبود چشم‌ها فاسد مى ‏شدند.


«وَ جَعَلَ الْمَرَارَةَ فِی الْأُذُنَیْنِ مَنّاً مِنْهُ عَلَى ابْنِ آدَمَ وَ لَوْ لَا ذَلِکَ لَقَحَمَتِ الدَّوَابُّ فَأَکَلَتْ دِمَاغَهُ»

تلخى در گوش لطف دیگرى است که به انسان نموده؛ زیرا اگر این تلخى نبود کرم‌ها و حشرات داخل گوش مى ‏شدند و به دماغ و مغز صدمه مى ‏رسانند.


«وَ جَعَلَ الْمَاءَ فِی الْمَنْخِرَیْنِ لِیَصْعَدَ النَّفَسُ وَ یَنْزِلَ، وَ یَجِدَ مِنْهُ الرِّیحَ الطَّیِّبَةَ مِنَ الرِّیحِ الرَّدِیَّةِ»

قرار دادن آب در بینى براى آن است که نفس بالا و پائین رود و بو‏هاى خوب و بد استشمام شده و تشخیص داده شود.


«وَ جَعَلَ (عَزَّ وَ جَلَّ) الْعُذُوبَةَ فِی الشَّفَتَیْنِ لِیَجِدَ ابْنُ آدَمَ لَذَّةَ طَعْمِهِ وَ شُرْبِهِ»

و طعم گوارای بزاق دهان براى آن است که انسان لذت طعم خوردنی‌ها و آشامیدنی‌ها را ببرد.3




[1] سوره اعلی، آیه 2

[2] المیزان فی تفسیر القرآن، ج‏20، ص: 265

[3] الأمالی شیخ طوسی (ره)؛ ص 646


  • فرزند انقلاب

شگفتی های خلقت

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی