یادداشت‌های یک طلبه

گاهی مطلبی تأثیرگذار می‌خوانم؛ سخنانی حکیمانه می‌شنوم؛ با نکاتی جالب مواجه می‌شوم ...
اینجاست که حیفم می‌آید این مطالب را از دست بدهم؛ نمی‌خواهم فراموششان کنم؛
و البته دوست دارم دیگران نیز از این مطالب بهره‌مند شود.
مخصوصاً اگر این مطالب، کلام‌الله باشند؛ یا فرمایشات معصومین علیهم‌السلام باشند.
چراکه خودشان فرموده‌اند:
إِنَّ حَدِیثَنَا یُحْیِی الْقُلُوب: حدیث ما دل‌ها را زنده کند...
این وبلاگ وسیله‌ای است برای این هدف تا چنین مطالبی ثبت‌شده و منتشر شوند.

طبقه بندی موضوعی

قرآن کریم کلام حضرت ابراهیم علیه‌السلام را چنین حکایت می‌کند که در مقام احتجاج علیه بت‌پرستان، پروردگار خود را چنین می‌ستاید:

«وَ إِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِین»[1]

(پروردگار من) هنگامی‌که بیمار شوم مرا شفا مى ‏دهد.

 

بعضی از مفسرین گفته ‏اند:

دلیل اینکه حضرت ابراهیم علیه‌السلام مرض را بااینکه آن ‌هم کار خداوند است به خودش نسبت داد تا رعایت ادب را کرده باشد.[2]

با این توضیح که با گفتن «هنگامی‌که بیمار شوم...» خواست بگوید که تمامی امراض و ضررهایی که به من می‌رسد از ناحیۀ خود من است و خداوند غیر از خیر و عافیت چیزی به انسان نمی‌رساند. البته این تعبیر نهایت ادب را نشان می‌دهد؛ والا نسبت دادن همه‌چیز ازجمله مریض کردن انسان به خداوند منافاتی با مقام بندگی ندارد. چراکه در امراض هم خیر و مصلحتی نهفته است که درنهایت عاید انسان می‌شود.

 

ابو الفتوح رازى خزاعى، مفسر نامدار شیعه‏ حکایت جالبی را در ذیل این آیۀ شریفه آورده است:

یکى ازجمله بزرگان گفت: به بیمارستانى فروشدم، مردى طبیب را نشسته دیدم و جماعتى بیماران را بر وى گرد آمده و هر کس علت خود شرح مى‏دادند و او هر کس را دوایى مى‏فرمود در خور هر یک‏. برنایى بنزدیک او فراز شد، روى زرد شده و اثر عبادت و سیماى صلاح‏ بر وى پیدا.

او را گفت: یا استاد! تو مردى طبیب و زیرکى و هریکی‏ از بیماران دوایى فرمودى، مرا بیماریى است دواى آن دانى؟

گفت: چیست؟

گفت: بیمارى گناه را دوا چه باشد؟

گفت: بشو و هلیله صبر بگیر با بلیله تواضع؛ و در هاون ندم و پشیمانى افگن و به دست قهر، هواى نفس خود بکوب؛ و ازآنجا در پاتیلچه صحّت عزم افگن؛ و آب حیا و شرم بر او زن‏؛ به آتش محبّت بجوشان؛ و با سطام‏ عصمت بگردان تا حباب حکمت بر آرد. آنگه به راووق صفا بپالاى و به مروحه استرواح باد کن آن را؛ و در وقت سحر از وى شربتى نوش کن و دگر گرد گناه مگرد تا راحت یابى.[3]



[1] سوره شعراء، آیه 80

[2] التحریر و التنویر ، ج‏19، ص 153/ تفسیر القرآن العظیم، ابن کثیر، ج‏6، ص 132

[3] روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن، ابوالفتوح رازى، ج‏ 14، ص 331


نظرات  (۵)

علوم جدید و تکنولوژی، مختص سبک زندگی ماده گرایی غرب بر محور تفکر اومانیستی است که محرّک آن نظام سلطه و سرمایه می باشد و مسلمانان نباید نظام آموزشی خود را بر اساس این علوم قرار دهند.

تمدن بدلی bornos.blog.ir

پاسخ:
قابل تأمله. ولی به نظرم به این کلیت هم نمیشه ردش کرد
  • گرافیست ارشد
  • ممنون جناب طلبه ...
    کارتون عالیه ، شما واقعا طلبه اید ؟؟
    پاسخ:
    سلام
    ممنون از توجهتون.
    طلبه هستم. البته اگر لایق باشم.
    شما چطور؟ دانشجو هستید یا مشغول به کارید؟
    حالا که شد
  • گرافیست ارشد
  • بله استاد ، مشغول به کار ...
    دوست داشتید به وبلاگ ما هم سر بزنید خوشحال میشیم :)
    پاسخ:
    دنبال خواهید شد انشاء الله
  • گرافیست ارشد
  • سپاسگزار ..

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی