یادداشت‌های یک طلبه

گاهی مطلبی تأثیرگذار می‌خوانم؛ سخنانی حکیمانه می‌شنوم؛ با نکاتی جالب مواجه می‌شوم ...
اینجاست که حیفم می‌آید این مطالب را از دست بدهم؛ نمی‌خواهم فراموششان کنم؛
و البته دوست دارم دیگران نیز از این مطالب بهره‌مند شود.
مخصوصاً اگر این مطالب، کلام‌الله باشند؛ یا فرمایشات معصومین علیهم‌السلام باشند.
چراکه خودشان فرموده‌اند:
إِنَّ حَدِیثَنَا یُحْیِی الْقُلُوب: حدیث ما دل‌ها را زنده کند...
این وبلاگ وسیله‌ای است برای این هدف تا چنین مطالبی ثبت‌شده و منتشر شوند.

طبقه بندی موضوعی

یکی از وظایف انبیاء الهی، «انذار» و «تبشیر» بود.

همچنانکه خداوند در قرآن کریم، رسولش را انذار کننده و بشارت دهنده معرفی کرده است:

«فَقَدْ جاءَکُمْ بَشیرٌ وَ نَذیرٌ»[1]

(به یقین، براى شما بشارت دهنده و بیم‌دهنده آمده است)‏.

 

«إنذار» به معنی خبر دادن از چیزی همراه تخویف و ترساندن است؛

و «تبشیر» به معنی خبر دادن از چیزی همراه با بشارت است.[2]

از آنجا که سخن از جهنم و عذاب الهی ترس آور است، به إخبار از آن انذار گفته میشود؛ و از آنجا که سخن از بهشت و پاداش‌های الهی بشارت دهنده است، به إخبار از آن تبشیر گفته میشود.

 

به فرمودۀ مفسر کبیر محوم علامه طباطبایی، در قرآن کریم از میان وظائف انبیا (علیهم‌السلام) انذار بیشتر  از تبشیر ذکر شده است.

ایشان در ضمن بیان ریشه‌‌های بت‌پرستی این مطلب را چنین بیان میکند:

به طور کلى بشر را یکى از دو چیز به شرک واداشته است:

یا خوف از غضب آلهه و بیم از سلطنتى که براى آن الهه نسبت به حوادث زمینى قائل بوده؛

و یا امید به برکت و سعادتى بوده که براى بت‏هاى خود مى‏پنداشته.

از این دو امر بیشتر همان خوف در نفوس آنان تاثیر داشته است؛ براى اینکه طبعا اعتماد و امید مردم به خودشان است و کمتر به دیگران امیدوار مى‏شوند و هر نعمت و سعادتى که کسب کرده و به دست مى‏آورند همه را از ناحیه خود و مرهون جد و جهد خود مى‏دانند؛ و اگر هم همه را مستند به کوشش خود ندانند و غنیمت حاصله از قبیل ارث و یا گنج و یا ریاستى باشد، آن را از ناحیه جد اعلا و یا بخت نیک مى‏دانند.

پس مساله امیدوارى آن قدرها در نفوس تاثیر ندارد که بتوان بت‏پرستى را مستند به آن نمود.

حتى مسلمین هم با آن همه معارف الهیى که در اختیارشان است از تهدید و انذار بیشتر متاثر مى‏شوند تا از وعده و بشارت.

لذا در قرآن هم مى‏بینیم که از وظائف انبیا (ع) انذار را بیشتر ذکر مى‏کند تا بشارت را، با اینکه هر دو از وظائف آنان و از طرقى است که در دعوت دینى خود به کار مى‏برند.[3]



[1] سوره مائده، آیه 19

[2] مفردات ألفاظ القرآن، ص 797

[3] ترجمه تفسیر المیزان، محمد باقر موسوی، ج ‏7، ص 270

  • فرزند انقلاب

انذار

تبشیر

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی