یادداشت‌های یک طلبه

یادداشت‌های یک طلبه

گاهی مطلبی تأثیرگذار می‌خوانم؛ سخنانی حکیمانه می‌شنوم؛ با نکاتی جالب مواجه می‌شوم ...
اینجاست که حیفم می‌آید این مطالب را از دست بدهم؛ نمی‌خواهم فراموششان کنم؛
و البته دوست دارم دیگران نیز از این مطالب بهره‌مند شود.
مخصوصاً اگر این مطالب، کلام‌الله باشند؛ یا فرمایشات معصومین علیهم‌السلام باشند.
چراکه خودشان فرموده‌اند:
إِنَّ حَدِیثَنَا یُحْیِی الْقُلُوب: حدیث ما دل‌ها را زنده کند...
این وبلاگ وسیله‌ای است برای این هدف تا چنین مطالبی ثبت‌شده و منتشر شوند.

طبقه بندی موضوعی

«بشارت باد بر صابران»!

این وعده‌ای است که خداوند به انسان‌های مصیبت زده‌ای داده که خود را نباخته‌اند؛ همانان که خود را وهرآنچه دارند را امانت خدا می‌دانند و نسبت به ازدست‌دادن آنها شکایتی ندارند.

 

در احوالات زن مسلمان بادیه‏ نشینى بنام «ام عقیل» چنین وارد شده که دو میهمان که راه را گم کرده بودند به خیمه اش وارد شدند.

در همان هنگام خبر درگذشت فرزند آن زن به او رسید.

زن به جای بیتابی کردن، از کسى که خبر مرگ فرزند را برایش آورده بود خواست تا اورا در پذیرایی مهمان‌ها کمک کند. او گوسفندی که داشت را به آن شخص داد تا آن را ذبح کند. پس آن را آماده نمود و درمقابل میهمان‌ها گذاشت.

مهمان‌ها مى‏خوردند درحالی که از صبر این زن در شگفت بودند.

هنگامى که مهمان‌ها از غذا خوردن فارغ شدند، زن باایمان از آنان خواست تا اگر می‌توانند آیاتى از قرآن بخوانند تا مایۀ تسلى او در مرگ فرزندش باشد.

یکی از مهمانان این آیات را خواند:

«وَ بَشِّرِ الصَّابِرِینَ الَّذِینَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِیبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ أُولئِکَ عَلَیْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ»[1]

زن پرسید: «تو را به خدا قسم، آیا این کلام قرآن بود که برایم خواندی»؟!

پاسخ داد: «آری به خدا سوگند».

پس زن رو به قبله ایستاد و چند رکعت نماز خواند و عرض کرد: «خداوندا! من آنچه را تو دستور داده بودى انجام دادم (و صبر کردم)؛ تو هم آنچه را (از رحمت و صلوات) وعده داده ‏اى به من عنایت فرما».[2]

 

آری بشارت باد به صبرکنندگان؛ آنان که هرگاه مصیبتى به ایشان مى‏رسد مى‏گویند: «ما از آنِ خدائیم و به سوى او بازمى‏گردیم»؛ آنان کسانی هستند که درودها و رحمت خدا شامل حالشان شده و هدایت ‏یافتگانند».



[1] بقره/ 155 الی 157

[2] مسکن الفؤاد عند فقد الأحبة و الأولاد؛ ص 79

  • حجت پناه زاده

صبر در مرگ فرزند

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی