یادداشت‌های یک طلبه

گاهی مطلبی تأثیرگذار می‌خوانم؛ سخنانی حکیمانه می‌شنوم؛ با نکاتی جالب مواجه می‌شوم ...
اینجاست که حیفم می‌آید این مطالب را از دست بدهم؛ نمی‌خواهم فراموششان کنم؛
و البته دوست دارم دیگران نیز از این مطالب بهره‌مند شود.
مخصوصاً اگر این مطالب، کلام‌الله باشند؛ یا فرمایشات معصومین علیهم‌السلام باشند.
چراکه خودشان فرموده‌اند:
إِنَّ حَدِیثَنَا یُحْیِی الْقُلُوب: حدیث ما دل‌ها را زنده کند...
این وبلاگ وسیله‌ای است برای این هدف تا چنین مطالبی ثبت‌شده و منتشر شوند.

طبقه بندی موضوعی

«قُلْ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا أَجْرَمْنا وَ لا نُسْئَلُ عَمَّا تَعْمَلُونَ* قُلْ یَجْمَعُ بَیْنَنا رَبُّنا ثُمَّ یَفْتَحُ بَیْنَنا بِالْحَقِّ وَ هُوَ الْفَتَّاحُ الْعَلیمُ»[1]

 

بر طبق این دو آیه، رسول خدا صلی‌الله ‌علیه ‌و آله مأمور می‌شود تا از راه لزوم جداسازی بین انسان‌های نیکوکار و انسان‌های بدکار، ضرورت معاد را اثبات کند.

 

نخست می‌فرماید: عمل هرکس مربوط به عامل آن است و هیچ‌کس به خاطر عمل کس دیگر مورد بازخواست قرار نمی‌گیرد.[2]

سپس لازمه تفاوت انسان‌ها در اعمالشان را بیان می‌کند؛ به این صورت که تفاوت انسان‌ها ایجاب می‌کند ابتدا تمام آن‌ها در یکجا برانگیخته شوند، سپس بین انسان‌های نیکوکار و بدکار جدایی صورت بگیرد تا انسان‌های نیکوکار پاداش خود را دریافت کنند و انسان‌های بدکار به‌جزای عمل خود برسند.[3]

کسی که این کار را انجام می‌دهد و بین انسان‌های نیکوکار و بدکار جدایی می‌افکند، رب آن‌ها است که با علم مطلق خود این کار را انجام می‌دهد و او کسی نیست جز الله سبحانه و تعالی.[4]



[1] سبأ/ 25 و 26

[2] المیزان، ج‏16، ص 375

[3] المیزان، ج‏16، ص 375

[4] المیزان، ج‏16، ص 375

  • فرزند انقلاب

ادله معاد

معاد در قرآن

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی